Leraren verenigt u!… of niet

Door middel van dit blog heb ik al enkele malen kritiek geuit op het beleid van OC&W.
Maar bij kritiek uiten op een ander hoort ook zelfreflectie, daarom is het tijd om in deze blogpost eens flink in de spiegel te kijken, en dan met name naar de vraag waarom het maar niet lukt om met alle docenten één front te vormen.

Vakbonden
De grootste docentenvakbond in Nederland, de AOB, heeft ruim 87.000 leden. Dat houdt in dat ongeveer 30% van de ±288.000 docenten (bron: CBS) lid is van de grootste vakbond. Toch mag deze partij voor een groot deel invloed uitoefenen op bijvoorbeeld de CAO. Begrijp me goed, er worden ook veel goede dingen gedaan. Maar de grote vraag die de vakbond zichzelf zou moeten stellen is: ‘Waarom lukt het ons niet om meer docenten aan ons te binden?’. Docenten zijn, volgens mij, redelijke autonome mensen. De beroepsgroep is doorgaans goed opgeleid. Misschien zit daar ook wel het probleem waarom docenten niet massaal lid zijn van een vakbond. Ze vinden dat het anders kan, moet en/of zien hun eigen belangen niet goed vertegenwoordigt.
Wat wel alle docenten bindt is hun zorg voor hun leerlingen. Daarom is misschien de stakingsbereidheid zo laag, want veel docenten willen hun leerlingen niet ‘in de steek’ laten.

Onderlinge verdeeldheid
Docenten vormen alles behalve een gesloten beroepsgroep. Éénheid is ver te zoeken. Er zijn nogal wat ‘scheidslijnen’ in het onderwijs. Om sommige scholen speelt dit helemaal niet, op anderen juist wel. Veel scholen die bestaan uit meerdere locaties hebben per locatie al een andere cultuur. Daar lukt het al niet om binnen één school met één mond te praten. Ook het verschil tussen 1e en 2e graads bevoegd docenten kan een potentiële splijtzwam zijn. Tweedegraads docenten die het gevoel hebben dat eerstegraads bepalen wat zijn moeten doen, terecht of niet.

Dan heb je ook nog het verschil tussen de soorten onderwijs. Iedereen preekt voor eigen parochie: PO, VO, MBO, HBO & WO. Allemaal verschillende belangen en inzichten die (kunnen) leiden tot onderlinge verdeeldheid.

Initiatieven
Er zijn tal van initiatieven om docenten meer bij elkaar te brengen. Wat je er ook van vindt, BON, Lerarenmetlef, enz. zijn bedoeld om namens leraren een stem te vormen. Misschien kan Operation Eudcation hier iets in betekenen? Alle leraren verenigen zou een fantastische prestatie zijn.

De grote algemene deler
Wat overblijft is juist hetgeen waar docenten zo veel kritiek op hebben: het ministerie van OC&W.
Vreemd genoeg is dat het enige wat alle docenten met elkaar verbindt. En ook weer niet. Want de één is een groot voorstander van het beleid, de ander ziet er helemaal niks in.

Kortom, als docenten iets willen veranderen zullen we ons toch echt eerst moeten organiseren. Maar met zoveel (eigenwijze) personen bij elkaar, wie gaat dat dan doen? In ieder moet je als docent ook zelf een keer afvragen wat je rol hierin is. Leraren verenigt u!

Begrijp me goed, daarmee bedoel ik niet de zoveelste nieuwe club, maar dat docenten zich eens als echte intrapreneurs gaan gedragen. Verbeter het onderwijs, begin bij het ministerie én jezelf!

Written by Stefan van der Weide

Teacher in history and social studies at Stad&Esch | Apple | education | innovation | thecrowdNL | flipping the class | gamification | edreform | edublogger

Website: https://www.stefanvanderweide.nl

Comment!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *