Waarom je ook zonder educatieve uitgever kunt

Innovatie. Wat een mooi woord is dat toch. Maar wanneer je naar de uitwerking van dit begrip in het onderwijs kijkt, dan zie je een heleboel verschillende invullingen.

In dit blog haal ik er een dominante speler uit: de uitgever.
Het slaafs doorlopen van de methode behoorde nog niet zo lang geleden tot de dagelijkse praktijk. En ja, helaas zijn die collegae er nog steeds. Weinig innovatie dus, maar gelukkig de uitgevers hebben de oplossing gevonden. Men noeme het de iPad. Maak je schoolboeken digitaal en beschikbaar voor dit apparaat en iedereen heeft de mond vol van prachtig innovatief onderwijs. Hier schiet je dus niks mee op. Je doet immers nog steeds precies hetzelfde, alleen in een nieuw jasje. Of zoals John Moravec het stelde: ‘We are using great technology to teach the same old shit’. Deze quote taakt precies de essentie van dit blog. Wat is ook maar een beetje vernieuwend aan deze manier van werken?

Uitgevers maken dus nog steeds de dienst uit. Ik zie maar twee pluspunten; de leerling heeft een minder zware tas en er sneuvelen minder bomen. Maar innovatief is het niet. Worden de leerlingen op maat bediend als ze allemaal dezelfde methode gebruiken? Nee, je zult dat als docent echt zelf moeten doen. Of toch niet?

Hoe zelf het heft in handen te nemen

Welkom in de moderne wereld. In deze wereld is het voor docenten makkelijker dan ooit om met eulkaar in contact te komen. Ook het over en weer sturen van materiaal is simpel te doen.

Stap 1: leg een netwerk aan.
Een uitgever werkt met een groep van 3 tot 8 docenten aan een methode. Stel je werkt als school samen met 5 andere scholen. Dan heb je dus snel 5 docenten, vaak zelfs veel meer. Samenwerken is een must, maar devoordelen zijn duidelijk.

Stap 2: de grote lijn.
Hoe zit het met doorlopende leerlijnen? Hoe zit het met examenstof? Elke docent kan de leerlijnen voor zijn vak vinden via SLO en de examenstof is terug te vinden in de syllabus van het CvE.

Stap 3: hoe zit het met dat mooie bronmateriaal?
Toestemming vragen om materiaal te mogen gebruiken is vervelend. Vaak wordt er niet gereageerd. Toch is er steeds meer rechtenvrij materiaal te vinden. De verwachting is dat door het internet het hele auteursrecht verhaal toch gaat veranderen. Tot die tijd: maak zelf foto’s en deel ze via internet. Benader bijvoorbeeld publieke omroepen, je gaat immers materiaal gebruiken dat met belastinggeld is gemaakt. Bovendien zit er nu geen commercieel winstmodel achter. Als je over de juiste software beschikt is zelf illustraties maken ook goed mogelijk. En vergeet je leerling hierin niet te betrekken.

Stap 4: begin gewoon.
Wie alleen maar beren op de weg ziet, komt nooit verder dan die methode. Pas als je begint gaat het leven. Hierin speelt het management van de scholen een grote rol. Help je docenten een handje en faciliteer het in je taakbeleid. Als school ga je er uiteindelijk ook op vooruit. En voor de docenten die zeggen: ‘Maar ik ben toch geen uitgever?’. Klopt, maar door samen te werken met andere collega’s kom je er wel. Maak een goede taakverdeling, benut elkaars talenten.

Stap 5: dump de uitgever.
Geen toelichting nodig. Vanaf nu ben jij de baas over je materiaal. Aan te passen wanneer jij dat wilt en naar jouw eigen situatie.

De vraag is nu: wie durft?
En misschien nog wel interessanter: wat gaan uitgeverijen doen?

Dit alles is volgens mij onderdeel van de master teacher. Meer daarover weten? Lees dan dit blog van Jelmer Evers.

Written by Stefan van der Weide

Teacher in history and social studies at Stad&Esch | Apple | education | innovation | thecrowdNL | flipping the class | gamification | edreform | edublogger

Website: https://www.stefanvanderweide.nl

Comment!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *